บ้านคือ...วิมาน

บ้าน....คำนี้ให้ความรู้สึกที่อบอุ่น  มีความสุขและปลอดภัยเสมอ  หลายคนยังรู้สึกผูกพัน แม้นจะจากไปนานแสนนาน

ตอนเด็ก เมื่อจากบ้านเพื่อไปหาความรู้ใส่ตัว อาจไม่ค่อยรู้สึกผูกพันเท่าไร เพราะมีสิ่งที่มาแทรกอยู่ตรงกลาง ความสนุกสนานกับชีวิตในวัยเรียน กับเพื่อนๆ อาจทำให้ลืมบ้านไปได้บ้าง

เมื่อเติบใหญ่เป็นผู้ใหญ่เต็มที่ ทุกคนฝันที่จะมีบ้าน มีครอบครัว มีชีวิตเล็กๆที่เป็นเหมือนโซ่ทองคล้องรักในบ้านหลังใหม่

แต่เมื่อเข้าสู่วัยบั้นปลายแห่งชีวิต หลายคนโหยหา บ้านที่เคยให้ความอบอุ่นตั้งแต่แรกเกิด บ้านเกิด.......จึงยังคงให้ความรู้สึกอยู่ในความทรงจำได้เสมอ ไม่มีลืมเลือน

อะไรคือสิ่งที่ยังคงอยู่ในความทรงจำนั้นได้ตราบนานเท่านาน บ้าน... คือวิมานของเรา เป็นที่ที่เรารู้สึกได้ถึงความอบอุ่น เราจึงยังคงรู้สึกระลึกถึงเสมอ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ห่างไกลเพียงใด เราจะ เห็นเสมือนมันเพิ่งจะผ่านมาไม่นานนี้เอง

ทุกบ้านมีความรัก ความอบอุ่น ความห่วงใย  ที่เรารับรู้ได้ตั้งแต่วัยเด็ก เรามีความรัก ความอบอุ่นจากอ้อมกอดของพ่อแม่ ที่มอบให้ลูกๆได้อย่างไม่มีวันหมด เราไม่เคยอดอยาก หรือหิวโหย เมื่ออยู่กับท่าน  ยามเจ็บป่วย เราจะเห็นแววตาของความรัก ความห่วงใย จากสายตาทุกคู่ภายในบ้าน

นี่คือสิ่งที่เราต้องจดจำ และเราจะสร้างบ้านหลังใหม่ ให้เหมือนบ้านหลังเก่าที่เราเคยอยู่ เพื่อให้ลูกๆของเราได้จดจำบ้าง พวกเขาจะคิดถึง ไม่ว่าจะไปอยู่ที่ใด พวกเขาจะรู้สึกเป็นสุขทุกครั้งที่คิดถึงบ้านหลังนี้  ที่เราสร้างไว้เป็นสะพานเชื่อม...ของใจทุกดวง ให้เขารู้สึกเสมอว่า บ้าน...คือวิมาน ของพวกเขา