"ยามสุขก็อย่าลิงโลดจนเกินเหตุ ยามทุกข์ก็อย่าท้อถอย" เรามักได้ยินคำนี้เสมอ
นี่คือสิ่งที่เราพึงสังวรณ์ไว้เสมอ ว่าสุขทุกข์เป็นสิ่งไม่แน่นอน ทั้งสองสิ่งมักหมุนเวียนผลัดเปลียนเข้ามาในชิวีต
สิ่งที่ต้องทำก็คือ
เมื่อความทุกข์มาเยือนเราควรเตรียมตัวเพื่อรับสถานการณ์อย่างไร ทุกข์ประเภทนี้
ไม่ใช่เป็นความรู้สึกของเราไปเกี่ยวข้องด้วย แต่หมายถึงความเปลียนแปลงของสรรพสิ่งที่ว่า
เมื่อเกิดขึ้นเหตุ ตั้งอยู่ตามเหตุ และดับไปตามเหตุ
ที่เรียกว่า"ไตรลักษณ์" หรือเราเรียกว่าสรรพสิ่งล้วนไม่เที่ยง
หรือมีสภาพเป็นสามัญลักษณะ คือลักษณะสามสิ่งในทุกสิ่ง ได้แก่ อนิจจัง ทุกขัง
อนัตตา
บทบาทของเราต่อการมองสรรพสิ่ง
หรือมองทุกเรื่องราว มองทุกสิ่ง ก็คือมองหรือดูให้เห็นว่า เป็นอย่างนี้จริงๆ
จากการดู ที่เราเรียกว่า วิปัสสนา วิ = ยิ่ง
ปัสสนา = เห็น ได้แก่เห็นยิ่งๆ คือเห็นทั้งรูปและนามว่าไม่จีรัง
ยั่งยืน หรือไม่เที่ยง นั่นเอง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น