กินอยู่....อย่างพอเพียง

อาหารการกินเป็นเรื่องจำเป็นของการดำรงชีวิต ในหนึ่งวันจะเห็นว่าเราสาละวน อยู่กับเรื่องการกินเสียเป็นส่วนใหญ่  

 คนส่วนมาก ดำเนินชีวิตไปตามปกติ  สนองความอยากของร่างกายตนเอง อย่างสาสม กินแบบไม่ยั้ง เที่ยวได้ไม่มีวันหยุด สวนเสเฮฮา  ดื่มกินสารพัด  เรียกว่าชีวิตนี้เป็นของกู เกิดมาชาติหนึ่งต้องเสพสุขให้คุ้ม

ต่อเมื่อร่าง กายส่งสัญญาณว่าไม่ไหวแล้วนะ เราจะเห็นแววตาแห่งความทุกข์นั้น ไม่เฉพาะแต่เจ้าของร่างกายเท่านั้น มันโยงใยไปถึงบุคคลอื่นๆที่มีความผูกพันธ์กัน เรียกว่าทุกขฺกันเป็นขบวนก็ว่าได้

สิ่งง่ายๆที่ เรา สามารถปลูกฝัง ทั้งตัวเราเองและคนรอบข้างในครอบครัว คือการรู้จักกินอยู่ให้ถูกต้อง ใช้เพียงหลักความพอเพียง กินให้พอดีกับที่ร่างกายต้องการ กินในสิ่งที่ก่อประโยชน์ ไม่ยึดติดกับรสชาติของอาหารมากเกินไป 

กินอยู่ให้ สุขและเอื้อต่อชีวิตสัตว์ เราโชคดีที่เกิดมาเป็นมนุษย์ มีอาหารกินอุดมสมบูรณ์ เพราะเรากินได้ทุกอย่าง เคยคิดไหมว่าถ้าเราดำรงชีวิตได้ด้วยอาหารเพียงบางชนิด เราจะเป็นอย่างไร 

สัตว์มากมาย พืชมากมาย ที่สละชีวิตเพื่อเรา หากเราสามารถทดแทนบุญคุณ สิ่งเหล่านี้ได้บ้างก็ควรทำ ในหนึ่งปีควรหาโอกาสกินอาหารเจ หรืออาหารมังสวิรัติบ้าง 

ในความพอ เพียงใช่ว่าเราต้องหาต้องซื้ออย่างเดียวก็หาไม่  เราสามารถสร้างสิ่งจำเป็นเหล่านี้ได้ด้วยตนเอง โดยใช้หลักเศรษฐกิจพอเพียง จะดีแค่ไหนถ้าเราปลูกผักกินเอง เลี้ยงสัตว์ไว้เป็นอาหารได้เอง ความภูมิใจจะตามมาอย่างเห็นได้ชัด เราจะไม่อด ไม่จน และไม่เจ็บป่วย นี่คือความจริง